ADRIAN BALLINGER MAKALU

⁣⁢W poniedziałek 9 maja Adrian Ballinger (@adrianballinger), członek Vuarnet, dokonał pierwszego zjazdu na nartach ze szczytu Makalu (8463 m), piątej najwyższej góry świata. Ballinger i jego partnerzy wspinaczkowi, Dorji Sonam Sherpa i Pasang Sona Sherpa, zdobyli szczyt o 9 rano w warunkach białej mgły.
Zespół jako pierwszy zdobył szczyt Makalu w tym roku.⁤⁣

⁣⁢Więcej zdjęć: @griffin_mims @alpenglowexpeditions⁤⁣

To ogromne osiągnięcie, osiągnięcie, nad którym pracowałeś latami. Co Cię zainspirowało/skłoniło do Makalu?

Makalu jest piątą najwyższą górą świata i znajduje się kilka kilometrów od Mount Everest. Jest znana przede wszystkim ze swoich różnic w stosunku do innych gór. To bestia! Jest nie tylko wysoka, ale także bardzo niepokojąca, z bardzo stromymi ścianami i dużą ilością skał (zamiast śniegu). Przez dziesięciolecia moich wypraw na inne góry Nepalu (w tym 13 lat na Mount Everest) zawsze byłem inspirowany i onieśmielony stromym i technicznym wyglądem Makalu. Ta stroma i techniczna natura jest również źródłem drugiego przyciągania Makalu dla mnie. Był to jeden z zaledwie dwóch ośmiotysięczników (14 najwyższych gór świata ma ponad 8000 metrów), na których nie dokonano jeszcze zjazdu na nartach.

Jakie to uczucie, gdy uda Ci się osiągnąć cel?

Haha, wspaniale! Mieszanka ulgi i satysfakcji. Ulga, że się udało i nic złego się nie stało. Satysfakcja z osiągnięcia celu, który wymagał lat prób, planowania i roku treningu. Wszystko to zostało nagrodzone niesamowitą przygodą!

⁣⁢Jak przygotowałeś się do tej wyprawy?⁤⁣

⁣⁢Przede wszystkim przygotowywałem się, zdobywając stopniowo doświadczenie w dwóch obszarach: narciarstwie zjazdowym i wspinaczce na ośmiotysięczniki. Ale bardziej specyficznie do tej wyprawy: po dwóch latach poświęconych wspinaczce, ostatni rok spędziłem na odbudowie mojej bazy aerobowej, kluczowej dla wspinaczki i narciarstwa na wysokiej altitude. Następnie zimę poświęciłem na skupienie się na narciarstwie zjazdowym.
Mieszkam w Lake Tahoe i dzielę zimę między to miejsce a Alpy w Szwajcarii. Starałem się skupić mój sezon nie na jeździe w puchu, ale na technicznych, stromych i twardych trasach. Wiedziałem, że ten rodzaj jazdy będzie najbliższy temu, czego mogę się spodziewać na Makalu.⁤⁣

Co tym razem zadziałało?

Przede wszystkim mój zespół wspinaczkowy był niesamowity. Chociaż byłem jedynym narciarzem na górze i zjechałem sam, cała moja wspinaczka odbyła się z zespołem Alpenglow Expeditions, który składał się z 5 Szerpów, 4 Ekwadorczyków i jednego innego Amerykanina, wszyscy byli super utalentowanymi wspinaczami z dużym doświadczeniem na ośmiotysięcznikach. Rozstawiliśmy liny na górze i byliśmy pierwszym zespołem od 3 lat, który zdobył szczyt Makalu. Świetnie się bawiliśmy. Ten zespół pozwolił mi skupić się na jeździe na nartach i czuć się pewniej, podejmując ryzyko w górach.

⁣⁢Innym czynnikiem, który zadziałał na moją korzyść, była pogoda i stan śniegu.
W 2012 i 2015 roku nie udało mi się zjechać na nartach z Makalu z powodu wysokiego ryzyka lawinowego. W tym roku brak śniegu, choć niebezpieczny na swój sposób, pozwolił mi lepiej kontrolować ryzyko w porównaniu do losowego ryzyka lawinowego. W tym roku ryzyko polegało na natrafieniu na zbyt strome zbocza. To ode mnie zależało, przy każdym zakręcie, aby zminimalizować to ryzyko, jeżdżąc poprawnie. Dzięki temu całe doświadczenie było bezpieczniejsze.⁤⁣

⁣⁢Jaki był Twój ulubiony moment?⁤⁣

Ostatnie zakręty w kierunku obozu 2, gdzie czekała na mnie większość moich kolegów wspinaczy. Chociaż miałem jeszcze kilka kilometrów do zjazdu, większość niebezpiecznych odcinków i teren niskich gór pokonywałem już wielokrotnie podczas aklimatyzacji, więc wiedziałem, że mogę to zrobić ponownie. Czułem się wspaniale, będąc z zespołem, z którym tak ciężko pracowałem, i mogąc jeździć po terenie, który znałem i któremu ufałem. Dodatkowo zachodziło słońce i było przepięknie :)

Jakie było Twoje największe wyzwanie i jak sobie z nim poradziłeś/poradziłaś?

Zarządzanie ryzykiem. Nie jestem pewna, czy dobrze sobie z tym poradziłam. Po prostu brałam rzeczy na bieżąco i wybierałam, dosłownie na każdym zakręcie, czy jestem w swojej strefie bezpieczeństwa. Myślę, że byłam pokorna co do moich umiejętności, że szłam powoli (przejście 2,5 km pionowo zajęło mi prawie 11 godzin, po 7 godzinach podejścia na szczyt z obozu 3) i wykorzystałam całe moje doświadczenie z wysokich gór, aby bezpiecznie zjechać.

Jaki sprzęt towarzyszył Ci podczas tego wspinania?

• ⁣⁢Duże gogle narciarskie – przejrzystość, poszerzone pole widzenia i łatwość wymiany magnetycznych soczewek⁤⁣
• ⁣⁢ICE 1931 180° Large – szerokie krycie, opcjonalne osłony boczne, wysokiej jakości szkło i idealne dopasowanie do mojej twarzy, uczucie lekkości.⁤⁣
• ⁣⁢ICE 1930 180° Medium – szerokie krycie, opcjonalne osłony boczne, wspaniałe szkła, idealne dopasowanie do mojej twarzy, uczucie lekkości⁤⁣
• ⁣⁢Legend 03 – idealne do życia w obozie bazowym i podróży⁤⁣