Εξερεύνηση της μαροκινής ακτής
Για αυτό το νέο Vuarnet Day, συνεχίζουμε το road trip μας στο Μαρόκο με πάντα τον ίδιο στόχο στο μυαλό μας, αυτόν της μέγιστης απόλαυσης αυτής της περιπέτειας κάτω από τον ήλιο.
Μετά τη σύντομη διαμονή μας στην Imsouane, συνεχίζουμε τον δρόμο μας προς το Taghazout. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα, κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού, αυτό το παραθαλάσσιο θέρετρο, η φήμη του οποίου είναι αδιαμφισβήτητη, επωφελήθηκε από την άνθηση του surf στο Μαρόκο για να αναπτυχθεί.
Η αυγή δεν έχει ανατείλει ακόμα όταν φεύγουμε από το ξενοδοχείο. Το ξύπνημα ήταν απότομο, αλλά όχι μάταιο ! Ο ενθουσιασμός υπερνικά την κούραση. Ο λόγος για την πρωινή αναχώρηση είναι η ανακάλυψη του skatepark του Taghazout με το πρώτο φως της ημέρας.
Παίρνουμε την Εθνική Οδό 1 που διασχίζει όλη την ακτή του Ατλαντικού της χώρας, από βορρά προς νότο. Τα τοπία περνούν με μεγάλη ταχύτητα, και όταν βλέπουμε μια όμορφη έκταση αμμόλοφων, δεν αντιστεκόμαστε για πολύ πριν σταματήσουμε να θαυμάσουμε από μακριά αυτό το υπέροχο θέαμα. Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου μας ζεσταίνουν και η θέα των κυμάτων στον ορίζοντα είναι σαν κάλεσμα για κολύμπι. Μετά από μερικές φωτογραφίες για να απαθανατίσουμε τη στιγμή, αναχωρούμε χωρίς να χάσουμε από τα μάτια μας τον κύριο στόχο μας.
Όταν το Taghazout διαγράφεται επιτέλους μακριά, στρίβουμε γρήγορα προς τα υψώματα της πόλης για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό. Στεκόμαστε μπροστά στο μυθικό σημείο Anchor Point, απολαμβάνουμε από το skatepark, μια ανεμπόδιστη θέα στο χωριό από κάτω. Εδώ επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, παρά την ξεπερασμένη, αλλά ελκυστική αρχιτεκτονική, το σημείο βρίσκεται σε άψογη κατάσταση. Ένας χώρος παιχνιδιού 450 τ.μ. που μας προσφέρεται μόνο για εμάς.
Μετά από μια καλή συνεδρία skate, ήρθε η ώρα να ανακαλύψουμε το χωριό για μια καλά άξιζε παύση. Ο ήλιος βρίσκεται στο ζενίθ του και οι θερμοκρασίες ανεβαίνουν. Απολαμβάνουμε μια δροσιστική παύση για να συζητήσουμε το πρόγραμμα της απογεύματος. Τα υπέροχα τοπία που είδαμε σήμερα το πρωί μας έδωσαν μερικές ιδέες και γρήγορα αποφασίζουμε να κάνουμε αναστροφή για να τα εξερευνήσουμε.
Συνεχίζουμε λοιπόν τον παραλιακό δρόμο προς την αντίθετη κατεύθυνση και μετά από μερικά χιλιόμετρα, μπαίνουμε σε έναν χωματόδρομο προς την ενδοχώρα. Στο αυτοκίνητο, η ανυπομονησία να ανακαλύψουμε ένα νέο πανόραμα γίνεται αισθητή και μερικές στροφές σε σχήμα U αργότερα, φτάνουμε επιτέλους σε ένα οροπέδιο που επιβλέπει τον ωκεανό. Αφού παρκάρουμε το αυτοκίνητο, σπεύδουμε να εξερευνήσουμε τα περίχωρα με τα πόδια. Παρά τη ζέστη, κατακτούμαστε γρήγορα από την ομορφιά των τοπίων.
Αργά το απόγευμα, επιστρέφουμε τελικά στους αμμόλοφους που είχαμε προσπεράσει βιαστικά το πρωί για να θαυμάσουμε το ηλιοβασίλεμα στον ωκεανό. Το θέαμα που προσφέρει η φύση είναι μαγευτικό.
