Εμπειρία Παταγονίας
Για αυτό το νέο επεισόδιο της σειράς It’s a Vuarnet Day, ταξιδεύουμε με τη Sara Forrest σε ένα road trip μέσα στα εξαιρετικά τοπία της Παταγονίας. Αυτός ο προορισμός εμφανίστηκε γρήγορα ως αυτονόητος για αυτή τη φωτογράφο, παθιασμένη με την περιπέτεια και ευαίσθητη στη φύση που την περιβάλλει. Εκμεταλλευτήκαμε την επιστροφή της για να συζητήσουμε μαζί της για την αποστολή της στη Νότια Αμερική.
Φωτογραφία: Sara Forrest
Γεια σου, Sara, μπορείς να συστηθείς με λίγα λόγια;
Γεια σας, ονομάζομαι Sara Forrest και είμαι lifestyle φωτογράφος. Μεγάλωσα στις πεδιάδες του Κάνσας, εκεί όπου ο ουρανός φαίνεται πιο επιβλητικός από τη γη και οι πεδιάδες τόσο απέραντες όσο οι ωκεανοί. Τείνω να γίνομαι ρομαντική όταν αναφέρομαι σε αυτό το μέρος, δεν έχω επιστρέψει εκεί εδώ και καιρό και μερικές φορές αρκεί να απομακρυνθείς από ένα μέρος για να συνειδητοποιήσεις πόσο μέρος σου είναι.
Μετά το Κάνσας, μετακόμισα στη Νέα Υόρκη για να συνεχίσω την καριέρα μου ως χορεύτρια. Τελικά, αποφοίτησα με πτυχίο στην ανθρώπινη βιολογία. Ήταν τότε που ανακάλυψα μια παλιά φωτογραφική μηχανή Nikon στο υπόγειο των γονιών μου. Η φωτογραφία έγινε γρήγορα απαραίτητη, ένιωθα καλά πίσω από μια φωτογραφική μηχανή.
Γιατί γίνατε φωτογράφος;
Είμαι πολύ περίεργο άτομο και είμαι πάντα πολύ κινητοποιημένη για να ανακαλύψω νέα μέρη. Περάω τον ελεύθερο χρόνο μου δουλεύοντας σε προσωπικά έργα που με αφορούν. Από την κάλυψη ενός προβλήματος δημόσιας υγείας στην Αιθιοπία έως την αποκατάσταση προσφύγων στο Κάνσας. Για μένα, είναι πολύ σημαντικό οι εικόνες που δημιουργώ να ευαισθητοποιούν το κοινό για ένα θέμα. Προσπαθώ να αναδημιουργήσω την ενέργεια που νιώθω όταν βρίσκομαι κάπου, ανεξάρτητα από την ήπειρο, το γλωσσικό ή πολιτισμικό φράγμα.
Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας ώθησαν να ανακαλύψετε την Παταγονία;
Η Παταγονία είναι μια γη που πάντα μας προσέλκυε, ειδικά για τα εντυπωσιακά τοπία και τις δυνατότητες πεζοπορίας στην οροσειρά των Άνδεων. Δεν είμαστε ο τύπος ανθρώπων που πηγαίνουν διακοπές για να ξεκουραστούν στην παραλία. Μας αρέσει να πηγαίνουμε για περιπέτεια. Η οικολογική πτυχή είναι επίσης σημαντική για εμάς και η Παταγονία έχει πολλά να προσφέρει όσον αφορά την εξερεύνηση. Ανάμεσα στους παγετώνες, τις στέπες, την πανίδα και τη χλωρίδα, υπάρχει μια πραγματική ποικιλομορφία που μας προσέλκυε εδώ και πολύ καιρό.
Με ποιον ταξίδεψες;
Ταξίδεψα με τον σύζυγό μου, τον Christian. Υπάρχει μια φράση που συνοψίζει τέλεια τη φιλοσοφία μας: «Ταξιδεύουμε όχι για να ξεφύγουμε από τη ζωή, αλλά για να μην μας ξεφύγει η ζωή». Δεν θυμάμαι ποιος το είπε, αλλά είναι πολύ σημαντικό για εμάς. Το είχα γράψει μάλιστα σε μια ξύλινη σανίδα στον γάμο μας το περασμένο καλοκαίρι. Το βρίσκω αληθινό, ειδικά στον σημερινό κόσμο, όπου δεν παίρνουμε πια τον χρόνο μας για τίποτα. Για εμάς, η φύση είναι ένας καλός τρόπος να έρθουμε πιο κοντά στα πράγματα που έχουν πραγματική σημασία στη ζωή.
Σε ποια τοπία βρίσκεις τον εαυτό σου περισσότερο;
Έχω την αίσθηση ότι κάθε τοπίο έχει κάτι να αφηγηθεί. Είναι λίγο σαν να ρωτάς: «Τι είδους μουσική προτιμάς;», είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση. Ειδικά που η Παταγονία διαθέτει μια πραγματική ποικιλία τοπίων. Αλλά στα μάτια μου, ο Παγετώνας Glacier Perito Moreno ήταν πραγματικά θεαματικός, είχαμε την αίσθηση ότι βρισκόμασταν σε έναν άλλο πλανήτη με αυτό το παγωμένο μπλε χρώμα που χανόταν στον ορίζοντα.
Ποια είναι η ψυχική σου διάθεση όταν ανακαλύπτεις μια χώρα για πρώτη φορά;
Κάθε μέρος που ανακαλύπτω είναι σαν ένα άδειο κουτί στο μυαλό μου. Είναι η ιδανική ευκαιρία να αλληλεπιδράσω με τους άλλους και το περιβάλλον με έναν διαφορετικό τρόπο, ακόμα κι αν μερικές φορές πρέπει να αντιμετωπίσουμε πολλά εμπόδια. Το ταξίδι επιτρέπει τη μάθηση και κάθε νέο ξεκίνημα παρουσιάζει τη δική του δόση εκπλήξεων, εμπνεύσεων, προκλήσεων και αναμνήσεων. Κάθε περιβάλλον είναι διαφορετικό, δεν το νιώθεις ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Αναζητώ πάντα νέες εμπειρίες, νέες συναντήσεις, το βρίσκω πολύ εμπνευσμένο και τροφοδοτεί τη δημιουργική μου διαδικασία.
Αν δεν είχες φωτογραφική μηχανή σε αυτό το ταξίδι, πώς, μόνο με λέξεις, θα περιέγραφες την Παταγονία;
Είναι μια δύσκολη ερώτηση! Θα έλεγα ότι τίποτα δεν είναι τέλειο σε αυτόν τον κόσμο, αλλά η Παταγονία πλησιάζει πολύ κοντά σε αυτή την τελειότητα.
Είναι τόσο μακρινή και ανέγγιχτη από τον άνθρωπο που είναι πάντα εκπληκτικό να συναντάς κάποιον. Βλέπεις μόνο τους Γκάουτσος να μετακινούν τα κοπάδια τους στον ορίζοντα. Είναι σαν μια επιστροφή στο χρόνο. Η φύση είναι στην άγρια κατάστασή της! Εκεί, ο καιρός είναι άστατος και απρόβλεπτος και καθιστά τη ζωή δύσκολη για τους ανθρώπους, πράγμα που επιτρέπει σε αυτό το μέρος να παραμένει ανέγγιχτο από εμάς. Υπήρχαν μέρες που μπορούσαμε να περπατάμε χιλιόμετρα κάτω από τη βροχή χωρίς να συναντήσουμε κανέναν. Η γη έχει τα μυστικά της και αυτό γεννά ένα αίσθημα ειρήνης και ευγνωμοσύνης.
Τέλος, πώς θα περιέγραφες μια Ημέρα Vuarnet;
Δύσκολο να απαντήσω, αφού ζήσαμε τόσες εξαιρετικές μέρες εκεί. Αλλά θα έλεγα μια πεζοπορία στους πρόποδες του όρους Fitz Roy που τελειώνει με μια μπύρα σε ένα αίθριο στο El Chaltén, την πλησιέστερη πόλη. Όλα αυτά συνοδευόμενα από νέους φίλους, ένα λαμπρό ηλιοβασίλεμα και μια αδιάκοπη θέα στις γύρω οροσειρές!
Ποιο είναι το πιο αξιομνημόνευτο περιστατικό αυτού του ταξιδιού στην Παταγονία;
Το γεγονός ότι μπορούμε να πίνουμε απευθείας νερό από τα ρυάκια;! Υπάρχουν επίσης αυτές οι εντυπωσιακές εκτάσεις που παραμένουν ανέγγιχτες από τον άνθρωπο! Είναι δύσκολο να δείξεις με μια φωτογραφία πόσο τεράστια είναι τα τοπία, αλλά νιώθεις τόσο μικρός μόλις βρεθείς εκεί.
