Kun je ons vertellen over je laatste expeditie? Wat waren de verschillende etappes daarvan?
Ik vertrok naar Nepal om de Kangchenjunga zonder zuurstof te beklimmen, indien mogelijk in één keer. We moesten eerst een klein vliegtuig nemen en daarna met een 4x4 naar een klein dorp. Vandaar deden we er 7 dagen lopen over om het basiskamp op 5500m te bereiken. Daarna volgde de acclimatisatie (het lichaam laten wennen aan de altitude) gedurende 3 weken. We probeerden de top te bereiken op 18 mei, helaas hadden sommigen de verkeerde route genomen en keerden we allemaal terug op 8200m. Na een paar dagen nadenken en wachten op een nieuw weervenster, besloten we het opnieuw te proberen. De anderen vertrokken 2 dagen voor mij en op 25 mei haalde ik hen in en passeerde ik hen voordat ik de top van de Kangchenjunga op 8586m bereikte.
Ik heb hem beklommen zoals ik hoopte: zonder zuurstof, zonder sherpa, solo, in één keer, en ik ben de eerste ter wereld die deze top in één doorlopende poging heeft beklommen.
Wat maakte deze berg zo bijzonder voor jou?
Nadat ik mijn eerste 8000 meter hoge berg, de Manaslu, had beklommen, wilde ik meteen de Kangchenjunga beklimmen, een heilige en technisch bekende top die me al lange tijd fascineert. Ondertussen ben ik 2 keer op expeditie geweest naar 8000 meter hoge bergen, maar het weer werkte helaas niet mee bij elke beklimmingspoging.
Wat was het moeilijkste aan het hele project?
Het moeilijkste was het spoor maken, bijna constant, omdat ik niet achter mensen of sherpa's wilde wachten, zeker niet op de dag van de top.
Hoe zou je jouw manier van alpinisme omschrijven?
Ik zou het omschrijven als "klassiek". Ik gebruik simpelweg mijn eigen kracht en motivatie. Ik ben vrij puristisch, dus ik train om mijn projecten te realiseren en ik doe ze zelf. Zonder zuurstof en zonder sherpa (zonder hulp), wat erg belangrijk voor me is. Dit vertaalt zich ook in respect voor de ecologie: ik vermijd bijvoorbeeld mijn auto of helikopters te gebruiken in Nepal.
Kun je ons vertellen waar je liefde voor dit soort alpinisme vandaan komt?
Deze liefde komt van mijn ouders. Vanaf jonge leeftijd namen ze me mee de bergen in, en later de hoge bergen. Stap voor stap heb ik echt de manier gevonden waarop ik de bergen wilde bedwingen. Dat wil zeggen: snel, licht, op grote hoogte, technisch en daardoor minder blootgesteld aan gevaren.
Waar haalde je de energie en motivatie vandaan om deze buitengewone prestatie te leveren?
Na mijn eerste poging op 8200 meter was ik echt moe en niet per se gemotiveerd om opnieuw te vertrekken. Ik wilde liever naar huis. Het weer was niet slecht, ik kon 5 dagen rusten. Na overleg wilden we de beklimming opnieuw proberen omdat de acclimatisatie voltooid was, wat ons motiveerde. Als je eenmaal vertrokken bent, speelt alles zich af in je hoofd.
Je hebt een tragische ervaring meegemaakt die misschien wel ingrijpend is. Hoe ging je daarmee om aan het einde van je expeditie?
Het einde van de expeditie was inderdaad behoorlijk zwaar voor me, want na het bereiken van de top daalde ik af, maar een vriend van me verloor te veel tijd met de klim en stierf aan uitputting en hoogteziekte.
Het succes van de beklimming voelde niet hetzelfde... Het ergste was dat niemand hem wilde helpen. Ik wilde er alleen naartoe gaan, maar ik kon niets doen omdat ik erg moe was. Twee maanden lang deelde ik alles met Luis, omdat we dezelfde instelling en waarden hadden... ik was de laatste die nog telefonisch contact met hem had. Zijn afwezigheid heeft me erg geraakt en me eraan herinnerd hoe klein we zijn tegenover de berg...
