Verkenning van de Marokkaanse kust
Voor deze nieuwe Vuarnet Day vervolgen we onze roadtrip in Marokko met steeds hetzelfde doel voor ogen: maximaal genieten van dit avontuur in de volle zon.
Na ons korte verblijf in Imsouane, nemen we de weg weer richting Taghazout. Iets zuidelijker langs de Atlantische kust gelegen, heeft dit gerenommeerde badplaatsje geprofiteerd van de opkomst van het surfen in Marokko om zich te ontwikkelen.
De dageraad is nog niet aangebroken als we het hotel verlaten. De wekker ging vroeg, maar niet voor niets ! De opwinding neemt de overhand op de vermoeidheid. De reden voor dit vroege vertrek is om het skatepark van Taghazout bij het eerste ochtendlicht te ontdekken.
We nemen de Nationale 1 die de hele Atlantische kust van het land volgt, van noord tot zuid. De landschappen flitsen voorbij en wanneer we een mooie duinenpartij zien, kunnen we niet lang weerstaan om te stoppen en dit prachtige schouwspel van veraf te bewonderen. De eerste zonnestralen warmen ons op en het zicht op de golven aan de horizon is als een oproep om te gaan zwemmen. Na een paar foto's om het moment vast te leggen, vertrekken we weer, zonder ons hoofddoel uit het oog te verliezen.
Wanneer Taghazout eindelijk in de verte verschijnt, slaan we snel af naar de hoger gelegen delen van de stad om onze eindbestemming te bereiken. We staan voor de mythische spot Anchor Point en genieten vanaf het skatepark van een adembenemend uitzicht over het dorp beneden. Er heerst hier een bijzondere sfeer; ondanks de verouderde, maar aantrekkelijke architectuur, is de spot in onberispelijke staat. Een speelterrein van 450 m2 dat geheel voor ons alleen is.
Na een goede skate-sessie is het tijd om het dorp te verkennen voor een welverdiende pauze. De zon staat op zijn hoogst en de temperaturen lopen op. We genieten van een verfrissende pauze om het programma voor de middag te bespreken. De prachtige landschappen die we vanochtend zagen, hebben ons op ideeën gebracht en we besluiten al snel om te keren om ze te verkennen.
We nemen dus de kustweg in de andere richting en na een paar kilometer slaan we een onverharde weg in richting het achterland. In de auto voelen we de ongeduld om een nieuw panorama te ontdekken en na een paar haarspeldbochten komen we eindelijk aan op een plateau dat uitkijkt over de oceaan. De auto geparkeerd, verkennen we snel te voet de omgeving. Ondanks de hitte zijn we al snel veroverd door de schoonheid van de landschappen.
Tegen het einde van de middag keren we terug naar de duinen die we 's ochtends haastig vanuit de verte hadden gezien, om de zonsondergang boven de oceaan te bewonderen. Het schouwspel dat de natuur biedt, is magnifiek.
