
ADRIAN BALLINGER MAKALU
Afgelopen maandag 9 mei maakte Adrian Ballinger (@adrianballinger), Vuarnet Fellow, de eerste ski-afdaling vanaf de top van de Makalu (8463m), de vijfde hoogste berg ter wereld. Ballinger en zijn klimpartners, Dorji Sonam Sherpa en Pasang Sona Sherpa, bereikten de top om 9 uur 's ochtends onder omstandigheden van witte wind.
Het team was dit jaar de eerste die de top van de Makalu bereikte.
Voor meer foto's: @griffin_mims @alpenglowexpeditions
Dit is een enorme prestatie, een prestatie waar je jarenlang naartoe hebt gewerkt. Wat inspireerde je/dreef je naar de Makalu?
De Makalu is de vijfde hoogste berg ter wereld en ligt op enkele kilometers van de Mount Everest. Hij staat vooral bekend om zijn verschillen met andere bergen. Het is een beest! Hij is niet alleen hoog, maar ook erg angstaanjagend, met zeer steile wanden en veel rotsen (in plaats van sneeuw). Gedurende mijn tientallen jaren aan expedities op andere bergen in Nepal (waaronder 13 jaar op de Mount Everest), ben ik altijd geïnspireerd en geïntimideerd geweest door het steile en technische uiterlijk van de Makalu. Deze steile en technische aard is ook de reden voor de tweede aantrekkingskracht van de Makalu voor mij. Het was een van de slechts twee 8000 meter hoge toppen (de 14 hoogste bergen ter wereld zijn meer dan 8000 meter hoog) die nog geen ski-afdaling had gekend.
Hoe voelt het om je doel te bereiken?
Haha, dat is geweldig! Een mix van opluchting en voldoening. Opluchting dat het voorbij is en dat er niets mis is gegaan. De voldoening om een doel te hebben bereikt waarvoor jaren van pogingen, planning en een jaar training nodig waren. Dit alles werd beloond met een waanzinnig avontuur!
Hoe heb je je voorbereid op deze expeditie?
Allereerst heb ik me voorbereid door geleidelijk ervaring op te doen in twee gebieden: steil skiën en het beklimmen van 8000 meter hoge toppen. Maar specifieker voor deze expeditie: na twee jaar gewijd te hebben aan klimmen, heb ik vorig jaar mijn aerobe basis opgebouwd, essentieel voor klimmen en skiën op grote hoogte. Daarna heb ik de winter besteed aan het focussen op steil skiën.
Ik woon in Lake Tahoe en deel mijn winter tussen hier en de Alpen in Zwitserland. Ik heb geprobeerd mijn seizoen niet te richten op poederskiën, maar op technische, steile en stevige lijnen. Ik wist dat dit type skiën het dichtst in de buurt zou komen van wat ik op de Makalu zou vinden.
Wat werkte deze keer goed?
Ten eerste was mijn klimteam geweldig. Hoewel ik de enige skiër op de berg was en mijn afdaling alleen deed, heb ik al mijn klimwerk gedaan met het Alpenglow Expeditions team, dat bestond uit 5 Sherpa's, 4 Ecuadorianen en nog een Amerikaan, allemaal super getalenteerde klimmers met veel ervaring op 8000 meter hoge toppen. We hebben touwen op de berg geplaatst en waren het eerste team in 3 jaar dat de top van de Makalu bereikte. We hebben zoveel plezier gehad. Dit team stelde me in staat me te concentreren op het skiën en me comfortabeler te voelen bij het nemen van risico's in de bergen.
Het andere dat goed werkte, was het weer en de sneeuwcondities.
In 2012 en 2015 slaagde ik er niet in de Makalu te skiën vanwege het hoge lawinegevaar. Dit jaar stelde het gebrek aan sneeuw, hoewel op zijn eigen manier gevaarlijk, me in staat het risico beter te beheersen dan het willekeurige lawinegevaar. Dit jaar was het risico om op te steile hellingen te komen. Het was aan mij, bij elke bocht, om dat risico te beperken door correct te skiën. Dat maakte de algehele ervaring veiliger.
Wat was je favoriete moment?
Het maken van de laatste bochten naar kamp 2, waar de meeste van mijn klimcollega's op me wachtten. Hoewel ik nog een paar kilometer te skiën had, had ik de meeste gevaarlijke passages al geskied en de lagere bergen meerdere keren ervaren tijdens mijn acclimatisatie, dus ik wist dat ik het opnieuw kon doen. Ik voelde me zo goed om bij het team te zijn waarvoor ik zo hard had gewerkt, en om op terrein te kunnen skiën dat ik kende en vertrouwde. Bovendien ging de zon onder en het was prachtig :)
Je grootste uitdaging, en hoe heb je die overwonnen?
Risicobeheer. Ik ben er niet zeker van of ik het goed heb overwonnen. Ik heb de dingen gewoon stap voor stap genomen en heb letterlijk bij elke bocht gekozen of ik binnen mijn veiligheidsmarge zat. Ik denk dat ik nederig was over mijn capaciteiten, dat ik het rustig aan deed (2,5 verticale kilometers skiën duurde bijna 11 uur, na een 7 uur durende klim naar de top vanuit kamp 3), en dat ik al mijn ervaring met grote bergen heb gebruikt om veilig af te dalen.
Welke uitrusting ging mee op deze expeditie?
Skibril maat L
ICE 1931 180° GROOT
Skibril maat L
LEGEND 03
- Ski Goggle Large - helderheid, breed gezichtsveld en eenvoudig wisselen van magnetische glazen
- ICE 1931 180° Large - brede dekking, optionele zijbescherming, hoogwaardige glazen en perfecte pasvorm op mijn gezicht, licht gevoel.
- ICE 1930 180° Medium - brede dekking, optionele zijbescherming, prachtige glazen, perfecte pasvorm op mijn gezicht, licht gevoel
- Legend 03 - perfect voor het leven in het basiskamp en reizen







