ONTDEKKING VAN INDIA
Er zijn plekken die ons aantrekken en die nooit onberoerd laten. Rajasthan is daar misschien wel het beste voorbeeld van! Het is in deze regio in Noord-India dat Sophie Molesti en David André vertrokken voor deze nieuwe Vuarnet Day. Deze twee liefhebbers van fotografie wilden een breuk en een culturele schok. India en zijn bijzondere sfeer bleken de ideale bestemming. Terugblik op een rijke en intense reis.
Fotocredits: David André
Hallo jullie twee, kunnen jullie jezelf in een paar woorden voorstellen?
Sophie Molesti: Sophie Molesti, model nu bijna 10 jaar en freelance fotograaf sinds 3 jaar. Niets te maken met mijn studie, want ik heb rechten gestudeerd. Maar goed, je zou kunnen zeggen dat recht ook reizen! *lacht*
David André: En ik ben David André, al meer dan tien jaar freelance fotograaf. Ik begon met snowboardfotografie en werk nu voornamelijk in de communicatiesector.
Wanneer en hoe ontstond je reisdrang?
S: Ik heb altijd van reizen gehouden, al van jongs af aan ging ik graag mee op zomerkamp! En als het ver weg was, was het nog beter. Van plek veranderen, andere mensen ontdekken... al snel spaarde ik geld om te reizen. Alleen of met vrienden, ik moest andere landschappen ontdekken. Ik wil de wereld rondreizen! In elke regio zijn er prachtige verhalen te ontdekken en ik wil erbij zijn om ze te zien en te horen. Dat zal nooit overgaan!
D: Ik geloof dat de drang om te reizen me altijd heeft vergezeld. Ik ben geboren in Nieuw-Caledonië en toen ik kind was, had ik het geluk mijn ouders te vergezellen, met name naar Nieuw-Zeeland, Australië en de Verenigde Staten. Ik was te jong en heb er geen enkele herinnering aan, alleen de dia's die mijn vader af en toe liet zien, maar ik groeide op met het verlangen om het zelf te gaan bekijken.
Voor deze Vuarnet Day ging je naar Rajasthan, wat was de reden voor die keuze?
S: We denken niet veel van tevoren na over onze bestemmingen en we veranderen vaak van gedachten. We weten wat voor foto's we willen maken en ik zou zeggen dat de bestemmingen na verloop van tijd zich eerder aanpassen aan de stijl van foto's die ons op dat moment inspireren.
D: Een verlangen naar een breuk, een cultuurshock, om deze paleizen met hun uitzonderlijke architectuur te zien.
En wat zal je van deze reis onthouden?
S: Heel veel dingen! Soms heel tegenstrijdig; zoals het geluid van mensen, van claxons tegenover de rust van de woestijn en de heldere nachten. De wereld die zich afspeelt in kleine straatjes en de leegte in verlaten paleizen aan meren... Je moet je overgeven aan India om de rijkdommen van dit land te waarderen. Ik zal niet één ding in het bijzonder onthouden, maar juist al die dingen waardoor je snel verdwaald raakt, verscheurd tussen verwondering en onbegrip. Het is onbeschrijfelijk, je moet erheen!
D: Rajasthan is extreem mooi en extreem zwaar. Dat geldt voor de steden die we hebben doorkruist, prachtig en ongelooflijk luidruchtig, net als voor de mensen die we hebben ontmoet, soms van een ongeëvenaarde vriendelijkheid, nieuwsgierigheid, schoonheid, en soms meer vilein. Maar het is Rajasthan, en het is vreselijk bedwelmend.
Wat hoop je over te brengen met je reisfoto's?
S: Dat je anders kunt reizen, met een zekere levensvreugde en toch een avontuurlijke geest behoudt. Van een simpele deken in een woestijn, in Rajasthan, tot een tent in de steppe van Mongolië, via een kamer met alle comfort die we op vakantie zo waarderen. Ik wil dat onze foto's mensen aanmoedigen om hun koffers te pakken, om nieuwsgieriger te zijn.
D: Enerzijds de drang om te reizen, een beetje naïef, om het verschil, de schoonheid van onze planeet, haar kostbaarheid, haar variëteit, al die werelden in deze wereld te zien en te waarderen. En anderzijds een bepaalde mindset overbrengen, het idee van vrijheid, de weg op gaan, genieten van het leven, je ontdoen van beperkingen en de tijd koesteren.
Zijn er toekomstige reizen in voorbereiding?
S: Oh ja! In mei zijn we bezig met de voorbereidingen! Ik nodig je uit om onze avonturen te volgen!
D: Altijd, ik geloof dat we nooit zonder bestemmingen zullen komen te zitten. Maar we plannen niet te veel, voor deze projecten wordt de bestemming vaak enige tijd van tevoren bepaald. We vertrekken weer in mei, vervolg volgt!
Als je slechts één plek op aarde zou moeten kiezen, wat zou dat dan zijn?
S: Mijn bed. In een tent in de steppe, in een hangmat in het bos, in een kingsize bed in Rajasthan, in een lodge in Namibië, in een slaapzak in IJsland. Begeleid door mijn knuffelelfant die net zoveel heeft rondgetrokken als ik.
D: Te moeilijk, ik ben geraakt door alle plekken die ik heb mogen bezoeken, maar toch hebben Nieuw-Zeeland en IJsland een plek in mijn hart. Misschien Mongolië, een reis uit een andere wereld, de schoonheid van de nomaden en de Kazachse stammen die met adelaars jagen, die reis heeft me diep geraakt.
Tot slot, wat is jouw visie op een Vuarnet Day?
S: Op een ochtend in de zon met een stevig ontbijt, om de hele dag vol te houden, want het ontdekken van nieuwe landen, wandelingen op de rug van olifanten, parachutespringen en natuurlijke warme bronnen... Dat is vermoeiend!
D: Op zich is elke dag een beetje een Vuarnet Day, misschien iets minder als ik een dag bezig ben met nabewerking achter het scherm, en zeker veel meer als ik bij het ontwaken de rits van een tent op het dak van een 4x4 in Namibië open om de zon te zien opkomen. Maar ja, elke dag is er wel een licht, een vriend, een bocht op de snowboard, een idee dat opkomt, een project dat vorm krijgt.
