Lara Dallman-Weiss is lid van ons Fellowship-programma. Ze zeilt al sinds haar zesde en zal deze zomer deelnemen aan haar tweede Olympische Spelen. Samen met haar teamgenoot Stu McNay zal ze strijden in de nieuwe gemengde 470-klasse, wat de eerste paritaire Olympische Spelen markeert. Moedig hen aan vanaf 2 augustus tijdens de Olympische en Paralympische Zomerspelen van Parijs 2024.
Waar komt je verlangen naar een gouden Olympische medaille vandaan?
Ik zoek naar het kleine meisje in mezelf dat graag sportte, buiten was, tijd doorbracht met vrienden en heel nieuwsgierig was.
Voel je je verbonden met de zee als je zeilt?
Zeilen is een werkelijk unieke sport, want als je aan het racen bent, ben je volledig gefocust. Je denkt nergens anders aan. Er is geen technologie. Je bent één met de golven en je tegenstanders, en dat is een prachtig gevoel. Je maakt verbinding met elk element van de natuur. Je leert de wind, de golven, het zeeleven echt kennen, en je wordt één met de elementen, wat een geweldige ervaring is.
Kun je het gevoel beschrijven van het glijden over het water in je boot?
Als ik over het water glijd, voel ik me gewichtloos en hoef ik eigenlijk niets anders te doen dan glimlachen. Het is net alsof je op de grootste golf surft. We gaan heel snel, de boot komt los, en alles wordt stil. Het is euforisch.
Ik kan me geen andere sport voorstellen dan zeilen waarbij je tegelijkertijd volledig geconcentreerd bent en geniet van het moment.
Wat betekent het voor jou om deel te nemen aan een nieuwe Olympische proef?
Het is echt spannend om deel te nemen aan een nieuwe wedstrijd. Stu en ik varen al lange tijd op deze boot, maar dit is de eerste keer dat deze gemengd is. Dat verandert onze manier van communiceren aan boord en onze zeilstijlen volledig, wat deze nieuwe discipline echt leuk maakt.
Dit is een historisch moment, niet alleen omdat de Olympische Spelen voor het eerst paritair zijn, maar ook voor de 470 en de zeilsport, omdat de 470 voor het eerst een gemengde boot is. Het is ongelooflijk om hier deel van uit te maken.
Wat betekent erfgoed voor jou?
Mijn grootvader van moederskant vocht in de Tweede Wereldoorlog in Vietnam. Hij was piloot, hij en ik lijken erg op elkaar. Ik hield zo veel van hem. Ik hou nog steeds van hem. Hij was een geweldige tennisser en ik draag hem altijd met me mee, ik wil hem trots maken en de droom waarmaken die hij niet kon leven. Dat is iets wat ik altijd bij me draag.
Ik denk ook aan de zeilsport en de rijke tradities van overwinning van de Verenigde Staten. We domineerden lange tijd het zeilen op de Olympische Spelen. Ik put veel vertrouwen uit degenen die mij voorgingen, die ons veel succes wensen voor de Spelen. Ik voel de verantwoordelijkheid om weer op het podium te staan en hen trots te maken.
Hoe zou je de zeilgemeenschap omschrijven?
Zeilen is een onderling afhankelijke gemeenschap. Tijdens onze reizen rond de wereld breken we vaak iets en missen we reserveonderdelen. Op die momenten moeten we ons wenden tot onze trainingspartners en kunnen we zonder hun hulp niet concurreren. Er is ook veel samenwerking op het water. We hebben geen kleedkamers; we delen allemaal dezelfde botenopslag.
Het onderhouden van goede relaties is cruciaal voor onze prestaties op het water. De afgelopen maanden, ter voorbereiding op de Olympische Spelen, hebben we getraind met de Portugese en Italiaanse teams, en daar zijn we hen enorm dankbaar voor. We hebben een basis opgezet in Marseille en talloze uren samen doorgebracht met het testen van verschillende uitrustingen, het leren kennen van de omstandigheden, uit eten gaan en genieten van elkaars gezelschap.
Wat wil je halen uit de Spelen van Parijs 2024?
Na de laatste Olympische Spelen was het erg moeilijk om naar huis te gaan en me weer aan te passen aan het dagelijks leven. Voor deze Spelen weet ik beter wat ik kan verwachten. Ik hoop de lessen die ik heb geleerd tijdens de drie jaar voorbereiding te kunnen benutten en een sterker persoon te worden.
