⁣⁢Charles Dubouloz opent een nieuwe route op de Hungchi (7 029m)⁤⁣
⁣⁢Charles Dubouloz opent een nieuwe route op de Hungchi (7 029m)⁤⁣
⁣⁢Charles Dubouloz opent een nieuwe route op de Hungchi (7 029m)⁤⁣

Foto's: Mathurin Vauthier

Alpinisme op hoog niveau beperkt zich niet tot het beklimmen van bergen. Het gaat om het ontdekken van nieuwe routes, het avontuur op ongerepte en onbekende flanken, en het verleggen van de grenzen van het mogelijke. Deze ultieme vorm van exploratie en verovering wordt belichaamd door alpinisten zoals onze Fellow Charles Dubouloz en zijn kameraad Symon Welfringer. Deze dromers, avonturiers en veroveraars begonnen aan een expeditie met hoop in hun hart, klaar om de uitdagingen van de natuur aan te gaan en hun stoutste dromen te verwezenlijken. Hun project, oorspronkelijk gericht op de Gyachung Kang, nam een onverwachte wending naar de westflank van de Hungchi, een steile en esthetische wand die hun verbeelding prikkelde en het nieuwe doel van hun avontuur werd.

« ⁣⁢Alles wat telde, was de berg op gaan, putten, forceren en iets bereiken.
Het deed er niet toe, zolang het een prestatie was.
Ik stak zoveel ambitie in deze expeditie dat ik een succes nodig had voordat ik weer het vliegtuig nam.⁤⁣ »

⁣⁢Charles Dubouloz, de dag na de top.⁤⁣

Hoe benaderden jullie deze ervaring? Zelfverzekerd, dromerig, angstig?

We benaderden deze ervaring op een "professionele" manier, door veel energie en voorbereiding te investeren vóór onze expeditie in Nepal. Met onze ervaring van expedities op grote hoogte wisten we dat er een kleine kans was dat alles volgens plan zou verlopen. En dat is precies wat er gebeurde: we beklommen niet de berg die we oorspronkelijk hadden gepland en openden een compleet nieuwe route, vanwege talrijke onvoorziene omstandigheden. We waren vol vertrouwen in onze fysieke capaciteiten dankzij alle energie die we van tevoren in het project hadden gestoken. En hoewel deze expeditie niet verliep zoals gepland, blijft het een zeer mooie ervaring.


Een aanzienlijke inzet, onmiskenbare vermoeidheid. Maakt het geleden lijden de overwinning aan het einde mooier, denk je? Wat drijft je om jezelf altijd te overtreffen om het einde van dit soort avonturen te bereiken, die voor velen onzinnig lijken?

De inzet voor een expeditie in de Himalaya is aanzienlijk, vooral vanwege de afgelegen ligging en de barre omstandigheden. We moesten zes dagen lopen om het basiskamp te bereiken, waardoor dit lange verplaatsingsproces onze betrokkenheid bij de expeditie versterkte.

De energie die in het project wordt gestoken, maakt de prestatie mooi, niet het lijden. We hadden ons enorm goed voorbereid voordat we vertrokken, maar Simon werd ziek tijdens de acclimatisatie, wat het project volledig overhoop gooide. Desondanks slaagden we erin om ons aan te passen en al onze vaardigheden te gebruiken voor de beklimming. Hoe groter de investering, hoe mooier de prestatie.

Wat me altijd drijft om mezelf te overtreffen, is het verlangen om te presteren in mijn alpinisme en het beste uit mezelf te halen.

⁣⁢In de Grandes Jorasses kende je de te nemen route min of meer. Hier wacht het totale onbekende op jullie. Waren het jullie alpinistische vaardigheden die jullie in staat stelden deze prestatie te volbrengen?
Onze vaardigheden en ervaring hebben ons enorm geholpen. Als iemand zonder voorbereiding in deze situatie zou worden geplaatst, zou hij moeite hebben om eruit te komen. We hebben al flanken beklommen in de Himalaya en de Alpen, en we worden vaak geconfronteerd met het onbekende, omdat dingen zelden lopen zoals gepland. In het alpinisme pas je je veel aan. Het is onze ervaring, ons berggevoel en alle uren die we in de bergen hebben doorgebracht die ons in staat hebben gesteld deze beklimming te volbrengen.⁤⁣


⁣⁢Een expeditie met zoveel inzet van twee personen vereist een echte organisatie. Hoe organiseren jullie de besluitvorming?⁤⁣

De besluitvorming organiseren we niet echt. Met Simon kennen we elkaar heel goed, als vrienden en klimmers. We weten meestal hoe de ander zal reageren in een bepaalde situatie. We overleggen gewoon. Bijvoorbeeld, tijdens de afdaling zaten we in een impasse en namen we een paar minuten om onze opties te evalueren. Opties A en B leken weinig haalbaar, maar we vonden een optie C die we niet eerder hadden overwogen. Door te praten, besloten we deze optie C te proberen, wat betekende dat we via de oostflank afdaalden, in het totale onbekende.

We nemen samen beslissingen, zonder hiërarchie. Soms is het makkelijker om met z'n tweeën te beslissen dan met z'n drieën, omdat de beslissing sneller en instinctiever is. Iemand die je heel goed kent met wie je klimt, maakt de besluitvorming aanzienlijk makkelijker.

TIJDCODE
00''00 Moraine-benadering ( glacier)
00’’20 Laatste geavanceerde basiskamp, vertrek in de nacht
00’’33 Klimmen bij zonsopgang
00’’51 Panoramisch uitzicht
02’’02 Zonsopgang eerste bivak, Charles' verjaardag
02’’15 Topgraat (om de top te bereiken)
02’’55 Aankomst top
03’’18 Stormafdeling
03’’23 Tweede stormbivak 
03’’57 Afdaling
04’’07 Aankomst
05’’06 Emotionele sequentie

De media-aandacht voor jullie beklimming overstijgt al enkele dagen volledig de wereld van het alpinisme. Hoe ervaar je dat?

Toen ons avontuur de wereld van het alpinisme begon te overstijgen, waren we nog in Nepal met beperkte wifi, wat ons hielp om kalm te blijven. We waren geïsoleerd in Namche Bazar of in kleine dorpjes, wat ons een soepele overgang gaf. Bij terugkomst in Frankrijk was de media-aandacht beheerst en van korte duur. Voor Simon en mij was het fijn om te zien dat onze beklimming in de media kwam. Hoewel het geen doel op zich is, is het een mooie beloning.

⁣⁢Frankrijk 2 bericht erover⁤⁣

⁣⁢TF1 bericht erover⁤⁣

⁣⁢Welke Vuarnet-bril werkte goed voor Charles?⁤⁣