⁣⁢Fred en Benjamin - UTMG⁤⁣

Kunt u in het kort vertellen waar uw expeditie uit bestond?

Fred: Als je naar de kaart van het Mont-Blanc-massief kijkt, zie je dat er een logische lus rond de Mer de Glace loopt.

Benjamin: Ons project was dus om de Mer de Glace via al zijn toppen te omcirkelen, vertrekkend vanuit Chamonix en terugkerend via Chamonix zonder gebruik te maken van de skiliften, wat neerkomt op 55 km die we in 10 dagen hebben afgelegd.

Hoe bereid je een expeditie met zoveel beklimmingen voor? En hoe kwam je oorspronkelijk op het idee voor deze ronde?

Fred: Dit is iets wat ik al een tijdje in gedachten had. Na de covid besloot ik een expeditie thuis te doen in plaats van in het buitenland. Om al deze ups en downs voor te bereiden, moesten we de bestaande topos van de ronde samenvoegen, analyseren en proberen de grote moeilijkheden te identificeren die we zouden tegenkomen.

Benjamin: Het doel was ook om onze ecologische voetafdruk van onze activiteiten te verminderen. We wilden bewijzen dat het mogelijk was om een avontuur van Himalaya-formaat te beleven gewoon in onze achtertuin. En wat betreft de fysieke voorbereiding, we gingen er een beetje onvoorbereid in. We hebben een achtergrond op hoog niveau, maar het vereist nog steeds veel techniek, veel ervaring, een beetje talent en enorm veel geluk.

Inzet, intensiteit en doorzettingsvermogen. Hoe waren deze 3 kwaliteiten cruciaal in jullie traject?

Fred: Inzet, omdat we constant op onszelf waren aangewezen. De intensiteit van het project lag in het vermogen om langdurig vol te houden. Wat doorzettingsvermogen betreft, we hebben tien zware dagen gehad, dus je moet vanaf de eerste dag gemotiveerd blijven.

Benjamin: Inzet, omdat we in de Alpen gewend zijn aan reizen van maximaal 3 of 4 dagen. Intensiteit, omdat het gemiddeld 7 tot 14 uur inspanning per dag is. En in onze vrije tijd filmden we onszelf voor de film, dus het hield nooit op. Wat betreft doorzettingsvermogen, we kwamen gebieden tegen met zeer slecht gesteente, dus een groot risico om een greep los te trekken en mee te nemen.

Wat hebben de Vuarnet-brillen voor jou betekend tijdens je beklimming?

⁣⁢Fred: Ik ben extreem blij dat ik Vuarnet draag omdat ik extreem gevoelige ogen heb en alleen minerale glazen ze voldoende kunnen beschermen. We vertrokken met de ICE 1811 met de glazen in categorie 4 (de Eclipse-glazen).
Voor de anekdote, Benjamin wist een tijdje niet dat de pootjes van zijn ICE verstelbaar waren...
Hij zei tegen me: "Ik verlies mijn bril, ik verlies mijn bril, ik verlies mijn bril!"
Ik zei tegen hem: "Maar buig de pootjes maar!"
Hij zei: "Waarom buigen ze?"
(Lacht)
Ik zei: "Nou, kijk maar," en ik boog ze de andere kant op...
Dus na een paar dagen van het project kon hij eindelijk zijn bril goed op zijn neus zetten (lacht). Dat heeft ons erg aan het lachen gemaakt.⁤⁣

⁣⁢Benjamin: Wat mij betreft, de Vuarnet-brillen boden me veel bescherming, het is de eerste keer dat ik glazen van zo'n hoge kwaliteit heb... Slechts 2 maanden geleden, toen ik de bril ontving, heb ik hem in mijn tuin gepast en dacht ik dat ik eindelijk in HD zag, terwijl ik in werkelijkheid in 1080 zie (Lacht).
We waren op zeer stoffige plekken. Als we plastic glazen hadden gehad, zouden we ze hebben bekrast bij het afvegen.⁤⁣

Wat was je eerste gedachte toen je de laatste top bereikte, en wat was je grootste angst voor de realisatie van het project?

Fred: Als je de laatste top bereikt, voel je direct een fysieke en mentale opluchting. We hadden net voltooid waar we twee jaar lang naartoe werkten. Mijn grootste angst was het weer. We hadden een goed weervenster en daalden af voordat de berg te droog en gevaarlijk werd.

Benjamin: Toen we de laatste top bereikten, was onze eerste gedachte dat we naar Chamonix moesten afdalen met zeer pijnlijke knieën en voeten. We wilden eigenlijk gewoon naar huis, zo intens was de fysieke en mentale inspanning. Een van mijn grootste angsten was de kwaliteit van de rotsen. 9 dagen onder deze omstandigheden zonder een blessure, dat is voor mij een wonder.

Wat betreft logistiek, wat zit er in je tas voor een expeditie van deze omvang?

Fred: Heel wat proviand, een tent, een heel klein slaapzakje, extra laagjes kleding, een synthetische donsjas, dikke handschoenen, het kooktoestel en energierepen, een touw van 50 m, en een heel kleine EHBO-kit. We hadden ervoor gekozen om niet volledig zelfvoorzienend te zijn voor de start van de tocht, dus we hebben voedsel achtergelaten op het parcours met het filmteam.

Benjamin: Uiteraard meerdere Vuarnet brillen, want het verliezen van uw bril op deze altitudeis oogheelkunde in minder dan een halve dag. We kozen voor de ICE 1811 Large met de beschermende schalen aan de zijkanten.